Fjala s’e njoll dot, as mendja e përdredhur, As zhurma, as potera e turmës së shfrennar, Çfarë zemra e Poetit e derdhi të kthjelluar Pa u matur, pa u ankuar, me kohët pa u pyetur. Si jeta – shprehj’e Tij: pa fill, pa fund, pa prehje, Dhuratë që dhurohet jasht mureve të kërkesës, Me çastin g…

«Clementiner, Arnauten, Nachkommen der alten Illyrer, im 12. Jahrhundert von einem Bischof Clemens getauft und im 15. Jahrhundert aus Albanien nach Clemente, dem Gebiet der albanischen und slavischen Grenze, ausgewandert» – so beginnt ein Artikel in einer deutschen Enzyklopädie aus der Goethezeit.

Ju qi keqas t'vorrosun keq flêni ndër murrâna mbi shpate t'pjerrta a n'pyje, n'breg deti ase n'breg lumi, deshmor', q'êmën t'lavdishem keni thadrue n'gojdhâna, nën dhé me gjak t'uej t'rimun idhnˆín nuk ua shuen gjumi.

Presso la Biblioteca Universitaria di Bologna esiste una cospicua raccolta di manoscritti di interesse geografico e cartografico, messa insieme da Luigi Ferdinando Marsili, tra la fine del Seicento e l’inizio del Settecento. È da ricordare che il Marsili, vissuto tra il 1658 e il 1730, fu scienziato…

Ndër vetitë e shumta që e dallojshin Ernestin si njeri, simbas mendimit tim, zotësia e bisedës dhe vlera e miqësisë kanë qenë ato që e shquen ma shumë. Cilido që bisedonte me Ate mbeste i prekun nga butësia dhe rrjedhshmënia e fjalës, nga qetësia dhe fuqia e mendimit dhe nga shakatë e holla, qe form…

«Dato che il diritto come esigenza universale di civiltà debba esistere — scriveva più di un secolo fa Pasquale Stanislao Mancini dovrà esistere non solo per gli uomini, ma anche per le Nazioni, che formano l'unità primitiva, la monade della grande famiglia umana. Da ciò ne deriva quale fondamento d…

Me datë 16-1-1975, telefoni i em 275038, m’epte nji lajm pikllues me nji fjali trishtuese : "Mbrâmë me 15-1-1975 vdiq Emesti! ...". U trondita në shpirtë. Nuk më besohej, ky lajm i kobshëm. Si vdes nji njeri i bâshëm dhe i fortë si Ernest Koliqi? Si shembet nji pyrg i madh kaq shpejt e pá paralajmim…

Zâni i pervájshem, kob per veshët e mi, m'ka drithmue zemren e m'ka zhngrehun n'lot... Ernest i dashtun, pse po na mblon n’zi! Po pse me u nisë ti sot? Âsht dimen, âkull... Ku me i marrë tasht t'mjerat zemra që deshtën me hi n'vorr me ty?

La personalità di Ernesto Koliqi si rifletteva nella sua fisionomia. Due occhi pensosi e irrequieti illuminavano un volto che spesso nascondeva una sofferenza e sul quale guizzava un sorriso che ne prendeva tutti i muscoli fino a rimpicciolirne gli occhi. La sua voce calda aveva una melodiosa sereni…

Nji nder fatëkeqësitë gati të pergjithta àsht se nierzit e mdhaj bàhen aq të nevojshëm në rangun e tyne të përditëshem, saqë dalin vonë në pushim, e nuk arrinë m’e shfrytësue plotësisht përvojën e tyne të gjatë, me krijime të reja, ose edhe per t’u dhanë dorën e fundit prodhimevet që ata i dhanë nie…

Edhe sot, më shumë se gjashtëdhjetë vjet pas vdekjes së tij, Karl May (1842-1912), autor i romaneve të shumta aventureske, është një nga shkrimtarët më të njohur në hapësirën gjuhësore gjermane. Numri i botimeve të veprave të tij mund të konkurrojë me atë të botimeve të Biblës, komuniteti i lexuesve…

Con Ernesto Koliqi scompare una nobile figura di animatore, un auten­ tico gentiluomo squisitamente buono e comprensivo, che aveva saputo riunire intorno a Sé numerosi e sinceri amici attratti dalle Sue elevate doti di cuore, dalla Sua umanità, dalla Sua vivida intelligenza e dalla Sua profonda cult…