Në këto vite të lirisë së mendimit për veprën e Bilal Xhaferit janë botuar një sërë shkrimesh. Krahas njohjes së njëmendtë të një shkrimtari të keqtrajtuar skajshmërisht nga censura e totalitarizmit stalinist, ato kanë qenë edhe ndihmesa të llojeve të ndryshme për ta ndërfutur sa më meritueshëm në …

Shkrimtarët e mëdhenj janë si horizonti që sa më tepër t’i afrohesh aq më shumë zgjerohet. Prandaj ata arrijnë të të befasojnë gjithnjë. Për këtë arsye në çdo kohë mund të zbulosh tek ata diçka të re. Një monografi që zbulon aspekte të reja të kontinentit të gjerë dhe gati të paeksploruar të formë…

Vepra e Kadaresë, në tërësinë e vet, përbën një nga rastet e rralla në të cilën lidhjet me referencat mitiko – përrallore rrokin gati të gjitha nivelet krijuese. Dhe, megjithatë pesha e rëndesës nuk e tërheq këtë vepër drejt modeleve strukturore dhe ligjërimore arkaike. Përkundrazi, siç është vënë …

Revista “Shkëndija” ka qenë e përkohshme letrare dhe artistike, numri i parë i së cilës doli në korrik të vitit 1940, ndërsa numri i fundit, i njëmbëdhjeti, është i vitit 19431. Ky organ drejtohej nga shkrimtari Ernest Koliqi, kurse drejtor përgjegjës ishte Selahydin Toto. Por nga numri 1 i vitit …

Në muajin prill 2009, me ftesën e Zonjës së nderuar, Erika Camaj, bashkëshortes së shkrimtarit dhe gjuhëtarit Martin Camaj, së cilës i jemi mirënjohës për privilegjin, patëm kënaqësinë e veçantë të hulumtonim në arkivin e tij vetjak. Materialet origjinale ruhen në Arkivin e Shtetit të qytetit të My…

Në udhëtimin e ankthshëm që çifti i sapomartuar Vorpsi ndërmerr në Rrafshin e Veriut, Besian Vorpsi, personazh kryesor i romanit të Ismail Kadaresë “Prilli i thyer”, i deklamon së shoqes bindjen se “Kanuni s’është vetëm kushtetutë [...]. Ai është një mit kolosal në formë kushtetute”. Në atmosferën…

Në korrik të vitit 1945 në artikullin e S. Malëshovës “Roli i kulturës në Shqipërinë e sotme” vlerësohej dhe mbrohej ende me guxim vepra e Fishtës dhe e Konicës me argumentin se “ishte e lidhur ngushtë me Rilindjen e Shqipërisë” dhe kësisoj paraqitej si “pjesë e pandarë e trashëgimit tonë nacional”…

Romani “Oh” është romani i parë dhe i fundit i A.Pashkut. Romani “Oh” është antiromani i parë dhe i fundit i letërsisë shqiptare. Me këtë vepër shkrimtari bënte një hop krijues nga lloji i shkurtër i prozës në prozën e gjatë. Me këtë vepër A. Pashku bënte që letërsia shqiptare të realizonte një hop …

Individualiteti i një shkrimtari është vështirë të kuptohet jashtë disa lidhjeve me ndikim kushtëzues: jeta, vepra, koha, njerëzit, shoqëria, shteti, lexuesi, ndërgjegjja letrare e politike dhe liria. Në rastin e Martin Camajt mund të thuhet se përveçimi i indivi- dualitetit krijues dhe i tipareve t…

Pjetër Bogdani që kulmon dhe mbyll me veprën e vet gjithë prodhimin letrar e gjuhësor të Shkrimtarëve të Vjetër të Veriut, është bërë prej më se gjysmë shekulli objekt studimi e hulumtimi i filologëve dhe gjuhëtarëve të huaj e vendas, duke ngjallur interes të veçantë si krijues origjinal që shënon n…