Në Gramatikën e gjuhës së sotme letrare shqipe që po harton Instituts i historisë dhe i gjuhësisë në bashkëpunim me Fakultetin e historisë e të filologjisë, do të ketë edhe një kapitull ku do të trajtohen shndërrimet fonetike që vërehen në format e ndryshme që merr fjala gjatë fleksionit edhe në fja…

Në studimin e gjuhës, të jetës dhe të kulturës materiale e shpirtërore të ilirêve një rëndësi të veçantë ka edhe onomastika e tyre. Kërkimet në këtë fushë dhe në lëmin gjuhësor e historik pë rgjithësisht i kanë çuar kohët e fundit disa autorë në përfundime të reja rreth prejardhjes dhe shtrirjes ter…

Llazar Siliqi bën pjesë ndër ata shkrimtarë, të cilët jo vetëm e përshëndetën ngadhnjimin e revolucionit popullor, por edhe morën pjesë aktive në luftën popullore për t’i hapur udhën fitores mbi skllavëruesit e huaj dhe tradhëtarët. Gjatë viteve të Luftës nacionalçlirimtare Ll. Siliqi shkruan shumë…

Për emrat që përdoren vetëm ose kryesisht në numrin shumës, të cilët në literaturën gjuhësore quhen me termin pluralia tantum, tek ne nuk është bërë ndonjë studim i veçantë. Numri relativisht i madh i emrave që s’kanë njëjës dhe karakteri produktiv i disa grupeve të tyre na shtyjnë që t’i bëjmë ob…

«Rregullat e drejtshkrimit të shqipes» në trajtë projekti, të hartua- ra nga Komisioni i drejtshkrimit pranë Institutit të historisë dhe të gju- hësisë, janë një kontribut i shquar në çësh'tjen e rijësimit të normës së shkruar të gjuhës sonë letrare. Ato janë fryti dhe kurorëzimi i përpje- kjeve të …

Një ndër tipat më të pasur të frazeologjizmave gjuhësorë në shqipe është edhe ai ndajfoljor. Në një vështrim të përgjithshëm mbi problemet kryesore të frazeologjisë shqipe e kemi përmendur edhe këtë, ku, për- veç që e kemi ndarë si tip më vete, kemi dhënë edhe disa veçori të për- gjithshme të strukt…

Raporti në mes të gjuhës së folur dhe gjuhës së këngës, me gjithë rëndësinë dhe interesin që paraqet. në gjuhën tonë nuk është bërë.objekt studimesh të veçanta. Për këngët e Veriut problemin e kanë cekur E. Ça- bej në studimin «Për gjenezën e literaturës shqipe». 1939. dhe, sidomos, M. Lamberci në s…

Mbiemrat, krahas karakteristikave të tjera morfologjike, kanë edhe aftësinë për t’u shkallëzuar. Me të drejtë, V. Jungu e quan këtë «ndryshimi më specifik që pëson mbiemri dhe përmes të cilit ai dallohet ngaemri». Nga ana tjetër, duhet theksuar se këtë aftësi nuk e kanë që të gjithë mbiemrat e një g…