Në punimin «Kontribut për historinë e kërkimeve onomastike në fushën e shqipes«-, A. Kostallari me të drejtë thekson, ndër të tjera , senë lëmin e onomastikës shqiptare «antroponimia mbetet ende në kohën tonë sfera më pak e lëvruar»1. Dhe me të vërtetë, veç disa listave me emra njerëzish (emra vetja…

Komisioni që ka hartuar «Rregulla te drejtshkrimit të shqipes» ka kryer një punë shumë të madhe, sepse ja ka arritur qëllimit kryesor duke vënë në vijë të drejtë zgjidhjen e problemit të ortografisë shqipe. Ky problem që rrihet me vite të tëra e ka gjetur tashmë rrugën e zgjidhjes në kombinimin e p …

Në këta vjetët e fundit romani po kalon një fazë lulëzimi të dukshëm; ai qëndron sot në ballë të gjinive të tjera dhe me cilësitë e reja që ka fituar dëshmon për pjekurinë e përgjithshme artistike të letërsisë sonë të realizmit socialist. Tipar karakteristik i romanit të sotëm është prirja drejt për…

Ngjarjet heroike të kohës së Skënderbeut u ruajtën jo vetëm në gjuhën e kronikave dhe të veprave të historianëve, por edhe në zërin e gjallë të traditës — të gojëdhënave dhe të kujtimeve popullore — që fletuan ndër shekuj, duke u përcjellur gojë më gojë nga një brez në tjetrin . Në këto k u jtim e…

Figurât e mëdha historike, duke realizuar detyrat që u dikton koha, fitojnë një lavdi që tejkalon kufijtë e kohës dhe të vendit të tyre. Një lavdi të tillë fitoi me të drejtë Gjergj Kastrioti — Skënderbeu. ky udhëheqës, strateg dhe luftëtar i madh që ju bë mburojë atdheut të vet dhe qytetërimit evro…

Ishte e natyrshme që edhe popujt. e tjerë, të tërhequn nga heroizmat dhe fitoret e Skënderbeut, të mos mjaftoheshin vetëm me disa ndjenja a shprehje admirimi e respekti ndaj tij, por të jepnin edhe diçka konkrete në fushën e historisë e të letërsisë. Fama lavdiplotë e heroit tonë kombëtar preku e m…

Në mes veprave të pabotuara që na ka lënë shkrimtari Haki Stërmilli (1895-1959) është edhe romani historik «Kalorësi i Skënderbeut> ·. Romani, sikurse dëshmon dhe dorëshkrimi, u shkrua para luftës, më 1938 dhe u krye, pas një nderprerje të gjatë, prej afro 12 vjetësh, më 1950. Kjo është vepra e fu…

Gjatë viteve të Rilindjes Kombëtare numri i përkthimeve nga gjuhët e huaja u rrit mjaft në krahasim me periudhën e mëparshme. Kjo rritje e veprave të huaja të përkthyera në gjuhën shqipe ishte lidhur me kërkesat e lëvizjes për çlirimin kombëtar. Në përpjekjen e tyre për krijimin…

Autori i Fjalorit shqip-tyrqisht, që po botojmë, Hafiz Ali Ulqinaku, ka lindur në Ulqin më 1855 dhe ka vdekur në Lesh më 1913. Mësimet e para i ka bërë në Ulqin. Me pushtimin e Ulqinit më 1880 nga Mali l Zi, është larguar dhe ka ardhur në Shkodër bashkë me familjen e tij. Mësimet i ka plotësuar në m…

Antonimia në giuhën shqipe me format që ajo paraqitet është ende e pastudjuar mirë. Gjuhëtarë të ndryshëm shqiptarë në kërkimet e tyre e kanë prekur disa herë çështjen e antonimisë. Por këto .kërkime janë të përhapura andej këndej në vepra, gramatika ose tekste të ndryshme mësimore. Mungon gjer më s…

Studimi i gjithanshëm dhe i thelluar i materialit faktik gjithnjë e me të madh, që po grumbullohet për gjuhën shqipe, shtron nevojën e trajtimit edhe të çështjeve të veçanta gjuhësore, si është çështja e homonimisë ne gjuhën shqipe. Shqyrtimi i anëve të ndryshme të homonimisë në leksikologji sjell m…

Në kohët e fundit u nda prej nesh albanisti i njohur i Bolonjës Anxhelo Leoti. Anxhelo Leoti që në të ri iu kushtua me zell e dashuri të madhe studimit të gjuhës shqipe dhe botoi që heret disa vepra rreth saj. Më 1915 doli Grammatica elementare della lingua albanese (Dialetto Tosco), të cilën Nobert…