Sqarimi i valëve të ndryshme të dyndjeve të shqiptarëvet drejt dheut të Italisë gjatë pushtimit turk mbetet ende si nji ndër detyrë kryesore të historjanëvet që merren me çashtje shqiptare. Si dihet ky mërgim pati dy rrugë : nji në drejtim të Jugut të Italisë ndër tokat e Aragonezëve dhe nji tjetër …

Vjeti 1908 i hapi dyert zhvillimit sistematik të letravet t'ona. Deri atëherë, rrallë shum rrallë, I kemi pa shqiptarët të bashkuem drejt njij qellimi. Në Kongresin e Monastirit, në nândorin e atij vjeti, u mblodhën 32 vetë ndër ma të zgjedhunit intelektualë t'asaj kohe; këta përfaqsojshin krahinat …

Ti je, o fis illyr, bir i shkambijevet,jé shkamb i gjallë e ruen n' gji t’ ngusht’ mysterine nji gjaku qi s’ ndrron e n' mot përtrîhet.Ânëpërânë Udha Egnacja trupoi tokënqi Perendija t' Parvet túj u fali,me hap të rand’ kaluen legjone t' hèkurtatë Romës mbas flamùreve krenare :ti u struke m ânësh e …

Me 3 gusht të këtij vjeti e përcollëm trupin e vdekun të mikut të dashtun, Rozolin Petrotës, nga Palerma në vorrezat e pjanës. Ky arbresh i shquem kishte sa kohë qi vuente nga sëmundja e zemrës, e cila shpesh e çonte deri në fili të vdekjes. Shtrohej, por prap ngrihej, e mirrte veten, I vihej përsër…

Mbas katër ditësh te qendrimit t'onë në rome, ku morëm pjesë në kremtimet e shkëlqyeshme qi u zhvilluen në nderim të 500 vjetorit të vdekjes së fatosit t'onë kombtâr, kthyem nepër vendet t'ona të mërgimit me përshtypjelt mâ të bukura, të ngjallun në shpirt, me mbresat mâ të thella, të cilat vonë e v…

Bisedën e mâparshme dëshiroj,O kont, edhè mâ tepër t’a vijoj.Nuk pala rast të pyës edhè mâ gjanë,Mb as si Zanfina po na r vinte pranë.E prâ m’kallxo pak dhe për Moisin,Se si luftoi e si e la ushtrin.Si iku nfunt trathtori i pabesë,Qi krahat i këtheu atdheut dhe fesë Dhe me Sulltanin e tërbuëm u poq,…

Kishte mbetë e vetmueme dardha riè atë vetull mali, me krahë të thatë pos njenit ndër ta, riè të cilin vareshin disa fletè gjethi të zbeh- të si leskra dylli dhe dy tri kokrra fryti tè vogla riè dedé me ra poshtë për çdo frymjeje ere. Dardha dikur e trashë sa dy mjeta burri âsht tash e shpartallueme…

Në kohën kur turqit paraqitshin nji pasiguri të njimendët për shumicën e popujvet t'europës, pasigurl e cila prej mesit të qindvjet- shit të xiv vjen e rritet, princi shqiptar skenderbegu. Prijs I nji populli të vogël, por luftar e trim i pashoq, mbërrijti me lirue principatën e vet dhe me bashkue s…

S’ka Shqipëtar që të mos kujtojë e përshëndetë me plot nderim Lidhjen e Prizrenit. S’ka as edhe një Shqipëtar që të mos denojë me zemër të brengosur gjymtimin e Shqipëris Ethnike. Po vallë pse të ketë Shqipëtarë që të pengojnë bashkimin në ditët e sotme që fatet e Shqipërisë politike dhe ethnike jan…

Panagjia ja një katund shum i bukur edhe ishtë njëzet e pesë hilometra alargha nga Fiva pre hin diavi. Ki katundi ka istori të madhe : Qeronjet e palo thuhei Askrë edhe këtu rroi një njeri shum i madh, çë thuhei Ishiodh. I jati i tia erdh në katund tënë nga Mikrasia për të rron këtu më mirë. Ata kei…

Europa e kohës së Skandërbeut âsht a s'âsht europë? Të thomi se ishte porsâ e lindun. Përpara shekullit të xv — shekullit të skandërbegut — mirë a keq fjala ishte e njoftun edhè e përdorun në kuptim gjeografik por jo tjetër. Në kohë të vjetër (kür europa ishte nji krahinë e vogël në breg « europjan …

Isha ne rinin mâ te njomë kur e njofta s'pari poezin symboliste. Deri atëherë kisha lexue me adhurim e rrëmbim auktorët e mëdhej klasikë e rromantikë; kryet më tringullonte me émnat e me vargjet e amshueme të tyne. Poetët e kohës së rë nuk i dijshem, edhe u krenojshem për at padije. Si më râ në dorë…