Letërsia shqiptare në fillimet e saj karakterizohet në përgjithësi me praninë e një numri të dukshëm tekstesh fetarë1, që për nevoja baritore ose didaktike përktheheshin nga latinishtja, italishtja ose greqishtja, duke i mundësuar kështu klerit vendas mjete të përshtatshme akulturimi që mundësonin q…

Në studimet buzukjane janë vënë re me kohë ndikimet që ka pësuar shkrimtari i parë i shqipes dhe vepra e tij nga bota kulturore-fetare e fqinjëve veriorë sllavë të pjesës perëndimore të Ballkanit me dalje në detin Adriatik. Megjithatë vendi që zë komponenti sllav në veprën e Buzukut nuk është studiu…

Salva nos, domine, perimus! (Na shpëto, o Zot, se mbaruam!). Ishte kjo lutja e Pjetër Bogdanit, prift dhe në të njëjtën kohë autor i veprës më të rëndësishme të shekullit XVII në gjuhën shqipe, “Çeta e profetëve”. Një lutje që shprehte dëshpërimin e priftit lidhur me gjendjen e rëndë politike, eko…

Krijimtaria e Mjedës ka zënë prej kohe një vend nderi në letërsinë tonë. Në këtë krijimtari, që ka tërhequr vazhdimisht vëmendjen e studi uesve për vlerat e larta artistike dhe problemet që paraqet. ndeshen nga një anë simpatia për fshatarësinë e varfër, së cilës poeti i përkiste nga origjina dhe me…

Dihet se burimi themelor për njohjen e nje gjuhe në një periudhë të së kaluarës së saj janë tekstet e shkruara në atë kohë, burimet letrare. Burime të tjera të rëndësishme janë mënjanë aktet zyrtare, gjyqësore,bnoteriale dhe korespondenca zyrtare e private, më anë tjetër mbishkrimet. Po për sa i pë…