Kushtetuta e Republikës së Shqipërisë, e miratuar në vitin 1998, parashikonte që Gjykata e Lartë të kishte juridiksion parësor dhe atë të kasacionit. Juridiksioni parësor i referohej detyrimit që i atribuohet kësaj Gjykate për të gjykuar në shkallë të parë figurat më të rëndësishme të pushtetit politik dhe gjyqësor. Edhe pse ekziston një perceptim për korrupsionin e subjekteve të këtij juridiksioni, që përbënte përjashtim nga e drejta e gjykatës së shkallës së dytë, Gjykata e Lartë nuk ishte treguar e pavarur në proceset gjyqësore të zyrtarëve të lartë. Në vitin 2016, kur u miratua reforma kushtetuese e sistemit gjyqësor në Shqipëri, dispozita që krijoi shpresë për luftën kundër korrupsionit në nivelet e larta të qeverisjes ishte ngritja e Gjykatës së Posaçme për Korrupsionin dhe Krimin e Organizuar (GJKKO) dhe Struktura e Posaçme Hetimore (SPAK). Kësaj të fundit i kërkohet nga reforma kushtetuese që të hetojë në mënyrë të pavarur zyrtarët e lartë të shtetit, ndryshe nga sa kishte bërë Prokurori i Përgjithshëm para reformës. Zbatimi ireformës, në këtë aspekt, është në vazhdim, por ende nuk është paraqitur një rezultat i reformës në drejtësi, por ajo që meriton vëmendje është analiza e pritshmërive të Gjykatës Speciale, ndryshe nga juridiksioni fillestar i Gjykatës së Lartë. Pyetja që shtrohet është nëse ky ndryshim kushtetues do të transformojë qasjen e sistemit gjyqësor apo do të mbetet një reformë tjetër e shkruar në letër. Dyshimet, në këtë kontekst, lindin nga fakti se kanë kaluar pesë vjet nga fillimi i reformës dhe sfida e mposhtjes së korrupsionit dhe forcimit të shtetit ligjor mbetet ende një iluzion që pritet të kthehet në zhgënjim.