Fuqitë e mëdha dhe perandoria Osmane në kohën e luftës së krimesë (1853-1856)
integritetin territorial të
Portës së Lartë, duke u përpjekur që këtë perandori ta nxiste edhe për t’u
reformuar. Perandori rus hapur ishte shprehur se, në rast të shpërbërjes së
Perandorisë Osmane, ai nuk do të lejonte që në Kostandinopojë të vendosej
pushteti britanik, ashtu siç nuk planifikonte që në kryeqendrën e vjetër
bizantine të vendosej vetë. Perandori rus, gjithashtu, kishte theksuar se në
rast se nuk arrihej një marrëveshje me Britaninë e Madhe për ndarjen e
kontrolluar të kësaj perandorie, atëherë mund të ndodhte që Rusia edhe ta
pushtonte Kostandinopojën. Pra, në një mënyrë apo tjetër, ky ishte një kërcënim
i Rusisë me qëllim të nxitjes së një marrëveshjeje me Londrën. Duhet
thënë se, sa i përket qëndrimit ndaj Rusisë dhe Perandorisë Osmane, paraprakisht
ishte arritur një pëlqim i plotë ndërmjet katër fuqive Evropiane:
Britanisë së Madhe, Francës, Prusisë dhe Austrisë. Londra dhe Parisi pajtoheshin
plotësisht rreth qëllimit të tyre të përbashkët, moslejimin e realizimit
të planeve ruse për shkatërrimin përfundimtar të Perandorisë Osmane. Sipas
këtij plani, Austria dhe Prusia nuk do të lejonin shpërthimin e luftës ndërmjet
koalicionit Anglo-Francez-Osman dhe Rusisë cariste. Mirëpo, edhe në
rast se do të vinte deri te kjo luftë, Vjena dhe Berlini nuk do të lejonin që
lufta e koalicionit kundër Rusisë të eskalonte në përmasat që do të prishnin
ekuilibrin e forcave në Evropë.
Shqiptarët nën Perandorinë Osmane gjatë dekadës së fundit të shekullit XVIII dhe në fillim të shekullit XIX
The era of territorial expansion of the Ottoman Empire had ended with the Peace of Karlovac (1699) as well as with the Treaty of Kyçyk Kainarxhi (1774) and had begun the period of intervention of European countries in internal affairs of the Sublime Porte. Meanwhile, in the Albanian areas under the Ottoman Empire, the economic and social situation of the population was aggravated and an additional factor in the deterioration, especially of the peasants position, was the process of spreading private property, thus increasing the illegal taxes on peasants. Consequently a small opportunity for employment of this warlike popu- lation was to enter military service, either as volunteer-mercenaries, or as imposed by the empire or even by powerful local feudal lords. On the other hand, at the end of the 18th century and the beginning of the 19th century, in the areas inhabited by Albanians were created autonomous pashaluks, who were only formally subject to the sultan.